پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : در امت من رهبانيت و سياحت و سكوت و خاموشى ممنوع است ( سكوت در برابر گناه و يا خود سكوت را عبادت دانستن ) در معانى الاخبار همچنين روايت شده است . 3 - امالى طوسى . . . يحيى الجلاء گويد شنيدم از بشر كه بدوستان و همنشينان خود ميگفت سياحت و گردش كنيد كه آب وقتى در جريان باشد پاكيزه مىشود ولى هنگامى كه در يك جا بماند متغير و رنگش بزردى ميرود . 4 - تفسير قمى در ذيل آيه يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ - مائده 87 ) اى اهل ايمان چيزهاى پاكيزه‌اى كه خدا آنها را براى شما حلال و مجاز دانسته بر خود حرام ننمائيد - صاحب تفسير نامبرده ( على بن ابراهيم قمى ) گويد پدرم از ابن ابى عمير از بعضى از وسائط او از امام ششم عليه السّلام نقل كرده كه فرموده اين آيه در باره امير مؤمنان عليه السّلام و بلال و عثمان بن مظعون نازل شده اما امير مؤمنان عليه السّلام سوگند ياد كرده بود كه شبها هرگز خواب نكند ( و همه شب تا صبح بعبادت بسر برد ) و اما بلال سوگند خورده بود كه هيچ روزى افطار نكند و روزها را روزه دار باشد و اما عثمان بن مظعون سوگند خورده بود كه با زن خود نياميزد . روزى همسر عثمان بر عائشه وارد شد و اتفاقا زن زيبائى بود و عائشه نگاهى به آن زن نمود ديد به خود نپرداخته و خود را از جهت لباس و سر و صورت مرتب نكرده گفت چرا چنين نامرتبى ؟ همسر عثمان گفت من براى چه كسى خود را بيارايم ؟ به خدا قسم شوهر من از مدتها پيش نزديك من نيامده چون كه شيوه رهبانيت را اتخاذ كرده و لباس‌هاى مخصوص و خشن بر تن نموده و در زندگى دنيا و از ده و بىعلاقه شده وقتى كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله به منزل آمد عايشه قضيه را به حضرت گفت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بيرون رفت و اعلام نمود كه مردم جمع شوند پس از اجتماع مردم حضرت بمنبر رفت حمد و ثناء پروردگار را نمود سپس فرمود . اين چه فكرى است كه گروهى حلال‌هاى پاك و پاكيزه را بر خود حرام نموده‌اند ؟ بدانيد كه من كه پيغمبرم شب ميخوابم و با همسر خود هم بستر ميشوم و در روز افطار كرده غذا ميخورم اين روش و سنت من است و هر كس از روش و سنت من روى گردان باشد از من نيست . در اين حال اين چند نفر برخاستند و عرضه داشتند يا رسول اللَّه ما به اين كارها سوگند ياد كرده‌ايم با سوگند خود چه كنيم ؟ اين آيه را خداوند نازل فرمود لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ . . . تا آخر آيه 89 سوره مائده خداوند شما را در باره سوگندهائى كه بر پايه صحيح و دستور اسلام استوار نبوده مواخذه و كيفر نخواهد نمود البته سوگندهائى كه بر ميزان صحيح دينى استوار شده مواخذه مينمايد و كفاره مخالفت با سوگند چند چيز است .